Fiskihrellir bloggar

Nýtt ár og nýr áratugur að auki eru gengin í garð.Hjá mér byrjaði þetta með guðsvelsignaðri pest á gamlárskvöld. Er að verða nokkuð góður eftir sýklalyf og inniveru. Annars gengur lífið sinn gang að venju. Við sunnlendingar að mestu leyti lausir við snjó og tíðin almennt ekki til að kvarta yfir. Það er rólegt yfir öllu hér í Ástjörn. Sjónvarpsdagskráin vonlaus eins og flesta aðra daga. Endalaust bandarískt rusl í boði. Yfirgengilegt metnaðarleysi á þeim bænum. Þetta versnaði um allan helming þegar ríkisútvarpið var gert að opinberu hlutafélagi. Allir nauðbeygðir til að greiða kostnaðinn hjá þessari leiðindastofnun. Mér kæmi ekki á óvart þó kötturinn fengi bráðum rukkun líka. Honum gæti sem best orðið á að kíkja á skjáinn.
Við höfum það annars ágætt saman, ég og Kolbakur minn. Ósköp ljúfur kisi sem vill helst halda sig nærri fóstra sínum eins og Kimi áður. Eins og ég hef svo oft sagt hér áður er enginn einn sem hefur lítið dýr hjá sér. Það er líka gott fyrir einbúa að þurfa að hugsa um eitthvað. Gera ráðstafanir ef farið er af bæ í lengri tíma. Það er reyndar orðið sjaldgæft í seinni tíð nema Veiðivatnatúr einu sinni á ári.
Þetta ár leggst bara nokkuð vel í mig. Verð löggilt gamalmenni í mars. Kemst þá á próventu hjá Steingrími J. Skerta, vegna nokkurra króna úr lífeyrissjóði. Norræna velferðarstjórnin hefur fryst tekjur öryrkja og gamalmenna ásamt því að miða persónuafslátt við sömu krónutölu og áður. Vísitalan má leika lausum hala á sumum sviðum en ekki öðrum. Allt annað hækkar. Bifreiðagjöld, bensínskattar, brennivín, tóbak og nefndu það bara. Allt er réttlætt með því að verið sé að taka til eftir íhald og framsókn. Það er m.a.s. eins og ráðherrar samfylkingarinnar hafi gleymt því að þeir sátu sjálfir í hrunstjórninni. Þetta er þó engin tiltekt. Sama spillta stjórnsýslan og bankakerfið enn gegnsýrt af spillingu og eiginhagsmunum. Vonandi líður ekki of langur tími uns kosið verður. Þá fær fjórflokkurinn þungan skell. Sem hann óttast nú meira en allt annað. Þá verður Steingrímur að draga gamla blágræna Volvóinn fram á ný. Enginn svartur ráðherrajeppi með bílstjóra og næs. Þetta kemur allt í ljós síðar.
Kolbakur kúrir hér á borðinu hjá mér. Tiltölulega spakur. Líklega í draumalandinu því lappirnar hreyfast með taktföstum hætti. Við sendum okkar bestu kveðjur, ykkar Hösmagi.














að verða

Óralangt síðan síðast. Það er eins og facebokk síðan hafi yfirtekið alla mína ritgleði. Þessi síða er þó aðgengileg enn og kannski ágætt að ljúka árinu með einum jólapistli. Klukkan er nú að ganga sex á Þorláksmessumorgni og pækillærið góða var að fara í ofninn. Það hefur margt á dagana drifið frá síðasta pistli. Gott og illt eins gengur í lífinu. Kimi minn er nú kominn á nýjar veiðilendur og það var mér afar þungbært. Þetta yndislega dýr kvaddi þennan heim þann 4. október. Skyndilega, eins og þegar hann kom inn í líf mitt þann 1. júlí 2005. Þau voru erfið sporin er ég fór og gróf hann í landi bróður míns morguninn eftir. Tómleiki og depurð. Maður stendur frammi fyrir staðreyndum og lífið heldur áfram. Það eru ekki ný sannindi fyrir mér. Þegar ég greindist með krabbameinið fyrir rúmu ári hugsaði ég til kisa míns. Hvað um hann yrði ef eg færi frá honum. Hann var mér alla tíð félagi og vinur. Ég hugsaði minn gang og mánuði seinna sótti ég annan kött suður í Hafnarfjörð. Ungur fressköttur fæddur 3. júní. Svartur að mestu með smá hvítan blett á bringu og kvið. Hann hefur aðlagast vel hér og framhaldið lofar góðu. Ég gaf honum nafnið Kolbakur og hann ber það með sóma.
Það má segja að barátta mín við meinið hafi gengið frábærlega og eins og nú horfir er ég á beinu brautinni. Hress og glaður yfir árangrinum. Lífslöngunin, baráttuviljinn og hjálpin frá góðum læknum og hjúkrunarfólki hafa fleytt mér yfir erfiðan tíma. Þetta ár hefur því að mörgu leyti verið mér ágætt þó það skilji eftir sig sorgina eftir Kimi. Allar góðu minningarnar um hann á ég áfram þó leiðir okkar hafi skilið um sinn.
Það voru vetrarsólstöður í fyrradag. Það eru alltaf tímamót desembermánaðar og mér mikils virði. Ég hef margsinnis minnst á gangrimlahjólið sem alltaf snýst með sama hætti. Kannski herðir það aðeins á sér með hverju árinu sem líður. Allt er afstætt. Mest er um vert að halda ró sinni hvað sem á dynur. Þessi eilífu viðmið sem mér hafa alltaf verið mikilvæg. Í gleði og sorg. Eftir hin válegu tíðindi þann 30. nóvember í fyrra hugaði ég ráð mitt. Kveikti mér í vindli og hugsaði. Kannski að ég ætti að fá mér í glas og slá þessu uppí kæruleysi. Ég sá fljótlega að nú þyrfti ég á öllum mínum mínum kröftum að halda. Lét glasið eiga sig og hætti að reykja þann 4. desember. Hvort tveggja skynsamlegt og örugglega hjálpað í baráttunni. Ég er líka sannfærður um að ég muni ekki byrja aftur að reykja. Ávinningurinn af því er stórkostlegur á svo mörgum sviðum að það flökrar ekki að mér að fá mér smók. Þó ég láti mig stundum dreyma og hlutir reki tímabundið á reiðanum þá hef ég oftast nægilega staðfestu til að komast fram úr vanda sem ég stend frammi fyrir. Það er gott og mikilvægt í hverri baráttu. Kolbakur snuddar nú hér á borðinu og heimtar athygli. Ekki alveg ókunnugt frá liðnum árum. Brakandi malið gefur til kynna að hann sé sáttur. Það gefur mér heilmikið. Við sendum ykkur bestu kveðjur, ykkar Hösmagi.

Það er komið haust og jafndægur á morgun þann 23. Veðrið er indælt, logn og hitinn 2.8 gráður. Ævintýraleg birta af fullu tungli. Ölfusá hálfdraugaleg að sjá í tunglsljósinu. Veiði þar lauk í fyrradag og varð heldur endaslepp eftir feykigóða byrjun. Mikil sólbráð og hiti, ásamt öskugráma stórspillti veiðinni. Samt veiddust 283 laxar og allnokkuð af góðum sjóbirtingi. Ég er sæll með mína 18 laxa og 2 sjóbirtinga. Mín besta veiði í mörg ár og að auki var Veiðivatnatúrinn ógleymanlegur. Nú hefst aftur nýr meðgöngutími. Ég hef gefist upp á Tangavatni. Var þar á laugardaginn. Að sögn hafði fiski verið sleppt þar daginn áður. Hann var samt hvergi sjáanlegur. Vatnið kólnaði eftir jarðskjálftana árið 2000 og kannski hefur jörðin gliðnað þannig að fiskurinn kemst í fylgsni þar sem útilokað er að komast að honum. Mér finnst þetta hálfsorglegt, því ég á margar skemmtilegar minningar frá þessum stað. Það er lítið skemmtilegt að leggja á sig ferðalög, borga veiðileyfi og svo er fiskurinn í felum. Nú er bara að þrauka og bíða eftir nýjum æfintýrum næsta sumar.Mánuður í formlegan vetur og lífið gengur bara sinn gang. Ágæt heilsa og ég hugsa lítið um meinið í brjósti mér. Ég fer í rörið á mánudaginn og svo í viðtal í október. Kvíði engu og vona það besta eins og jafnan fyrr. Það hefur löngum reynst mér heilladrjúgt.
Kisi liggur nú hér á borðinu og malar. Óskaplega sæll eftir að ég fann eina af hinum fornu flískúlum í gær. Dró ísskápinn fram til afísunar og þar leyndist ein undir. Svo var ég svolítið montinn með mig að hafa haft mig í þetta. Nú er skápurinn eins og þegar hann kom úr búðinni. Einbúinn verður að bjarga sér sjálfur með allt á heimilinu. Það gengur furðuvel á þessum bæ. Sem sagt allt gott héðan og við Kimi sendum kveðjur. Ykkar Hösmagi.

Ég hef vanrækt þessa ágætu síðu lengi. Eiginlega skömm að því.Stundum gleymir maður börnunum sínum og það er að sjálfsögðu miður. Síðan síðasti pistill var ritaður hefur margt á dagana drifið.Og sem betur fer flest jákvætt. Heilsan er góð eins sumarið hefur einnig verið. Ég fór í segulómun 5. júlí og hitti svo krabbameinslækninn þann 13.Þá hafði æxlið enn minnkað og ég fer svo næst í ómun þann 27. september. Ég get ekki beðið um meira að svo stöddu. Líðanin ágæt og verkjatöflurnar eru bara í skápnum. Ég hef sannarlega unað glaður við mitt í sumar. Búinn að veiða 16 laxa úr Ölfusá og kom úr geysivelheppnaðri Veiðivatnaför á fimtudaginn var.Töfrar Veiðivatnanna óbreyttir.Við feðgar og langfeðgar veiddum óhemju vel. Slatta af bleikju og 141 urriða.Veðrið var líka dásamlegt svo það var ekkert sem skyggði á lífið og tilveruna.Held að við höfum allir komið heim endurnýjaðir á sál og líkama. Ég hef oft sagt það áður að rólyndi hugans er ofar öllu hjá mér. Það hjálpar líka til að halda hinni líkamlegu heilsu í lagi. Ég finn líka nálægð þess góða í kringum mig. Verndarenglarnir hugsa um sína. Og samvistirnar við kisa minn eru líka alltaf ljúfar.Hann varhúsvörður hér í 2 sólarhringa í Veiðivatnatúrnum. Ósköp kátur þegar fóstri birtist á ný. Lítið dýr á heimili getur gefið einstæðingi heilmikið. Það er sem sé allt gott af Hösmaga gamla. Nokkrir veiðidagar eftir enn þó blóminn úr sumrinu sé liðinn. Að áliðnum slætti er nærri aldimmt á kvöldin. Ég kvíði þó ekki haustinu eða komandi vetri. Gangrimlahjólið snýst með gamalkunnum hætti. Ég ætla að þegja um pólitíkina í þetta sinn. Lofa þó engu um framhaldið. Líður reyndar orðið langbest þegar hún er ekki á dagskrá. Við Kimi biðjum að heilsa ykkur öllum, ykkar Hösmagi.

Það hefur aldrei skeð áður að pistlarnir mínir hér hafi fallið niður í heilan mánuð.Kannski er ástæðan sú að maður fær útrás á facebook og Moggablogginu. Eitt tekur við af öðru og svo er í mörg horn að líta. Veðrið er indælt. Smásúld og hitinn 9 gráður. Miðvikudagur og lífið gengur sinn gang. Kisi minn lúrir hér á borðinu hjá mér. Hann fékk gjöf frá mér í gær. Veiðistöng. Hún er svona hálfur metri á lengd og línan annað eins. Á línunni er stór beita. Loðin mús með rautt trýni og bleik augu. Þetta finnst kisa óhemjuskemmtilegt tæki. Kemur með músina í kjaftinum og heimtar leiki. Brauð og leikir eru líka okkar ær og kýr.
Ég mun sitja heima í kosningunum eftir 10 daga. Dettur ekki hug að bera neina ábyrgð á einum einasta bæjarfulltrúa. Fráfarandi bæjarstjórnarmeirihluti er reyndar gjörsamlega glataður. Með menn eins og Jón Hjartarson innanborðs. Manninn, sem stakk loforðum sínum undir stól eftir síðustu kosningar. Óþarfi að standa við nokkur loforð þegar kalt mat hans sjálfs var að betra væri að svíkja loforð sín en að halda þau. Það eru svona menn sem verða til þess að fólk fær algjöran viðbjóð á pólitík. Á tímabili var ég að hugsa um að kjósa íhaldið í fyrsta sinn á ævinni. Eingöngu til að stuðla að því að bæjarstjórnarmeirihlutinn félli. Svo sá ég að mér. Ég get þá að minnsta kosti dáið án þess að hafa það á samviskunni. Syndir mínar nógar fyrir.
Enn hef ég ekki farið neitt með Herconinn. Kemur að því fljótlega. Ætla að rifja upp kynnin við ósa Ölfusár. Þar er von í hinum göfuga fiski, sjóbirtingnum. Ég ætla að stunda veiðina stíft í sumar. A.m.k. ef heilsan leyfir. Ekkert bendir til annars en að svo verði. Ég er aðeins á milli vita sem stendur. Líður ágætlega. Krabbameinslæknirinn dvelur nú í Danmörku. Ég fór í sneiðmyndatöku 30. apríl og hef bara óljósar fregnir af henni. Eftir krókaleiðum. Finnst svolítið slæmt að ná engu sambandi við þann sem átti að sjá um mig í fjarveru míns ágæta læknis, Hlyns Grímssonar. Á reyndar traustan bakhjarl hér austanfjalls, Óskar Reykdalsson. Prýðisdrengur, sem ég hef fullt traust á. Þetta skýrist allt á næstunni og ég er alltaf jafn bjartsýnn. Við Kimi sendum ykkur öllum bestu kveðjur, ykkar Hösmagi.

Við Kimi höldum okkur hér á kontórnum. Hann liggur í glugganum og lætur sig dreyma. Fallegt gluggaveður. Sól og svali. Gosmökkurinn liðast uppúr gíg Eyjafjallajökuls. Það er tignarleg sjón en samt vona ég að þessu gosi ljúki sem allra fyrst.Mig rámar í Heklugosið 1947 en þá var ég nýorðinn 3ja vetra gamall.Síðan þá hef ég upplifað u.þ.b. 2 tugi eldgosa. Mesta návígið var við gosið í Vestmannaeyjum 1973 en þar var ég í hálfan mánuð. Minnisstæður tími og enn heyri ég hvæsið í gígnum. Hluti af tilveru okkar er að búa á þessari eldfjallaeyju hér norður í Ballarhafi.Veðráttan og dyntir náttúrunnar eru samofin lífinu og því sem við tökum okkur fyrir hendur. Við verðum að sætta okkur við það.
Ég hef verið linur við þessa gömlu síðu mína. Finnst þó reyndar miklu vænna um hana en Moggabloggið og facebook. Reyndar að hugsa um að hætta við Moggabloggið. Einkum vegna þess að þar gilda ósanngjarnar reglur og bloggið er ekki blogg nema að hluta til. Þar er viss hópur með sérréttindi. Hópur fólks sem leyfir engar athugasemdir á eigin síðu en finnst sjálfsagt að troða skoðunum sínum uppá aðra. Menn á borð við Hannes Hólmstein, allmarga þingmenn og ýmsa aðra. Ég held að Mogginn sé deyjandi dagblað. Á tímabili var hann ágætur. Allt að því blað allra landsmanna. Nú er öldin önnur eins og í svo mörgu öðru.Ég ætla að láta mér það í léttu rúmi liggja.

Það er heilmikið að gera í fjölskyldulífinu. Nýbúið að ferma Egil sterka Magnússon. Faðir hans verður svo fertugur á miðvikudaginn og Eyþór bróðir hans er að ljúka stúdentsprófi. Hösmagi gamli reynir að taka þátt í öllu og það er bara indælt. Mér leist líka afar vel á Apótek Hafnarfjarðar þegar ég kom þar í marslok. Ég vona að þetta gangi vel hjá Magga mínum og er verulega stoltur af þessu framtaki hans. Ég vildi gjarnan hafa svona apótek hér á Selfossi. Þá myndi ég losna við að skipta við lyfjamafíuna sem hefur tröllriðið markaðnum hér allt of lengi. Kannski er það borin vona að við íslendingar getum lifað í sátt hver við annan.Rannsóknarskýrslan hlýtur þó að hreyfa við fólki. Ekki öllum að sjálfsögðu. Spillingin er yfirþyrmandi í pólitíkinni, öllu stjórnkerfinu og því miður er dómskerfið ekki undanskilið heldur.Sýslumenn, dómarar og embættismenn hafa eingöngu verið valdir eftir flokksskírteinum um langan aldur. Það kann ekki góðri lukku að stýra.Núverandi stjórnvöld eru í sama farinu. Á stuttum tíma hafa þau ráðið 52 einkavini sína á ríkisjötuna. Vini, vandamenn og jábræður. Það er skrautleg hjörð á beit á stjórnarráðstúninu. Stjórnskipunarlögin þverbrotin eftir þörfum. Mér finnst þetta afar sárt. Það var að vísu ekki annars að vænta úr ranni samfylkingarinnar. Sem, nóta bene, ber mikla ábyrgð á efnahagshruninu þó fólki á þeim bæ sé tamt að tala um hrunflokkana 2. Vg er ungur flokkur sem enga ábyrgð ber á því sem gerðist 2008. Flokkurinn sem ég hafði stutt frá stofnun hans 1999. Þar er enn mikið af góðu fólki sem ég treysti. En það er alþekkt að völd spilla. Ég vona að þeir sem þar hafa farið út af sporinu nái áttum. Þegar heiðarleikinn víkur er voðinn vís. Það eru gömul sannindi og ný.

Þetta er notalegur dagur og rólegheit framundan. Ég fer í nýja sneiðmyndatöku 30. apríl.Mér líður vel nú og er jafnbjartsýnn og jafnan áður. Hlakka til útiverunnar við veiðiskap og aðra yndislega iðju í sumar. Bráðum kemur betri tíð með blóm í haga. Bestu kveðjur frá okkur kisa mínum. Ykkar Hösmagi.

Vika liðin frá vorjafndægrum.Birtan ræður ríkjum. Hitinn er reyndar nýskriðinn uppfyrir frostmarkið svo það er eiginlega gluggaveður. Snemma morguns var hér 3ja stiga frost og norðangjóla. Það var bara hressandi að viðra sig. Raikonen tolldi þó ekki úti nema stutta stund. Betra að hlýja sér í nálægð fóstra síns. Nú safna ég veiðidögum eftir bestu getu. Það sem nú er í húsi í laxinum í Ölfusá er 1 dagur í júní, 7 í júlí og 7 í ágúst. Tveir sólarhringar í Veiðivötnum með sonum, sonarsonum og dóttursyni 10. - 12. ágúst.Þá eru uppi áform um að sækja nokkra fiska inná Arnarvatnsheiði en þangað hef ég aldrei komið. Ég hef aldrei verið staðráðnari en einmitt núna, að njóta komandi sumars til fullnustu. Ég verð að treysta á veðurguðina eins og aðrir og hef á tilfinningunni að það verði gott veður á ísaköldu landi sumarið 2010. Einhver gæti ályktað út frá þessu að ég telji þetta sumar mitt síðasta og því enn meiri ástæða til að nýta það vel. Því fer þó víðsfjarri. Ég er sannfærður um að ég er að komast yfir veikindi mín. Næsti mánudagur er lokahnykkurinn á geislameðferðinni. Það verður 55. ferðin mín til Reykjavíkur frá því þetta ferli byrjaði. Ég hlakka til mánudagsins og heimkomunnar. Þetta hefur tekið á og er mikið álag á gamlan skrokk. En þetta hefur líka gengið frábærlega vel.Það er eitthvað gott í kringum mig. Læknirinn minn og allar konurnar sem hafa snúsit í kringum mig þennan tíma hafa reynst mér ákaflega vel. Ég hef líka hitt fullt af fólki í svipuðum sporum og það er líka ágætt. Nú bíð ég bara rólegur næstu vikurnar og fer svo í aðra sneiðmynd. Nýt hvíldar um páskana og hugleiði lífið og tilveruna. Ekkert hefur haggað ró minni síðan þetta kom upp í haust. Það er mikilvægt að gera sér hlutina ekki erfiðari en þeir þurfa að vera. Ég hef líka verið afar heppinn. Þolað lyfin og geislana betur en margir aðrir þó ég gangi bara á öðru nýranu og hafi ekkert milta. Lífið heldur áfram og það er dásamlegt.
Kimi er farinn að hrjóta á teppinu hér fyrir aftan stólinn minn. Ég hyggst bregða mér út í búð í gjólunni.Það verður reykt nautatunga á borðum hjá mér í kvöld. Ódýr og ljúffengur matur. Á þriðjudag verður svo sameignleg máltíð hjá okkur Kimi. Humar á 5 ára afmæli þessa ljúfa vinar. Við sendum ykkur okkar bestu kveðjur, ykkar Hösmagi.